Hevpeyvîn: Dilbixwîn Dara

Xatar: “Hez dikim bi jineke kurd re bizewicim çavên wê pir ciwan bin”

Min vê carê ew li studyo dît. Albuma xwe ya nû tomar dikir. Dema ku ez derbasî studyo bûm, wî dengê xwe qeyd dikir. Dema ku ez dîtim, yekser hitphon ji serê xwe derxist û hat pêşwaziya min kir. Ew kêm caran dikene, lê belê vê carê keniya û got: “Bi xêr hatî kak Dilbixwîn, spas ji bo ku tu di medyayê de alîkariya min dikî...”

Dostaniya me bi programeke televîzyonê dest pê kir.

Xatar, Kurdê rojhilatê Kurdistanê bajarê Sine ye. Li Almanya gelekî meşhûr e.

“Xatar, emê bê sansur biaxifin...” min got. Kêfa wî jî hat. “Jixwe sansur li cem min tune ye” bersiva min da. Em li cihekî geriyan ji bo ku rûnin, lê min dît ku ji wî re ferq nake, hema li kuderê be dikare biaxife. “Ok” min got, “hema li vê barê hem qehweyê vexun hem jî biaxifin...”

Piştî ku me hevpeyvîn çêkir, bi demekê me di medyaya almanî de xwend ku ew bi organîzekirina şêlandina otomobîleke transporta zêr tê tewanbarkirin û polîsên Alman li wî digerin.

Niha nayê zanîn bê ka ew li kuderê ye. Lê belê polîsên Alman texmîn dikin ku ew li Moskova be. Mesajeke bi riya Facebook, şopa Moskova nîşanî polîsan daye.

Hevpeyvîn dest pê dike:

- Ka em ji navê te dest pê bikin, Xatar. Ev nav kê li te kir, ji bo çi Xatar?

(dikene) Dizanî, ji zaroktiyê de ev nav li min hate kirin. Ez kêm dikenim, kesê ku min destpêkê dibîne texmîn dike ku ez xeyidîme, her demê awirên min tûj in, ne di dest min de ye, dem û çavên min wiha ne. Hevalên min nav li min kirin Xatar. Di rûyê min de xeterî tê dîtin. Xatar temaşe dikim. Dema ku min dest bi muzîkê jî kir, min got ez navekî kurdî bibînim.

Lê Xatar erebî ye.

Dizanim, lê hemû Kurd gotina Xatar bi kar tînin. Min nexwest navekî almanî ji bo xwe bibînim, min got madem her kes ji min re dibêje Xatar, bila Xatar bimîne.

Lê ne xatar î?

Na... na. Qet jî ne xatar im.

Kengî dibî Xatarê rastîn?

Aha, bêguman dema ku were xwestin pir Xatar dibim, dema ku bibînim, kesek ziyanê digihîne milet û welatê min. Tu caran rê nadim kesek tiştekî xerab ji bo Kurd û Kurdistanê bêje, wê demê pir xatar im.

Dizanî dinyaya Hip-Hop, dinyayeke pir krîmînal e, dinyayeke bi şer û pevçûn e, bi pirsgirêk e, her demê di navbera we de şer heye, pirsgirêk hene, çawa dikarî xwe di vê dinyaya krîmînal de biparêzî?

(difikire)

Baş e, ez eşkere bikim, te tu caran li kesekî daye, yan jî kesekî li te daye?

Binêre kak Dilbixwîn, ez natirsim. Eger bitirsim, nikarim tiştekî bikim. Tirs ne ji bo mêrê baş e. Du rengên Hip-Hop hene, rengek ewe ku gotinên baş têde hene, yanî Hip Hopa bi kêf, eşq têde heye, evîn heye... Hip-Hop a din jî protest e, naveroka wê bêhtir krîmînal e. Ez ji bo xwe bibêjim, ez li Almanya dijîm, di van 10 salên dawiyê de, kiryarên krîmînal li Almanya zêde bûne, ev 2-3 salin hema hema her hefte kes têne kuştin û birîndarkirin, feqîrî jî zêde bû ye.

Ez her demê rastî probleman têm. Hinek kes min rihet nahêlin, lê ez jî bi metodên xwe, xwe diparêzim. Niha hinek Raper hene, şîrketên parastinê wan diparêzin. Bodygardên wan hene, yên min jî hene, lê ew hevalên min in. Em hev diparêzin yanî. Meselen li Almanya raperekî meşhûr heye  Boşîdo, niha şîrketek wî diparêze. Xwediyê şîrketê berê bodygardê wî bû.

Eşkere bêjim, kesekî ku bixwaze ji bo min pirsgirêkan derxîne, ez wî rihet nahêlim.

Yanî tu jî ne rihet î?

Dema were xwestin, belê ne rihet im.

Kengî ji bo te pirsgirêk derdikevin?

Dema ku muzîkeke nû, yan jî albumeke nû amade dikim.

Qet kesekî hewl daye te bikuje?

Belê, yên ji min hez nakin jî hene. Ne tenê di warê hunerî de, di warê siyasî de ye jî. Ez Kurd im, Kurdistan welatê min e, yên ku ji Kurd û Kurdistanê hez nakin gelek in. Gelek caran ez di konserên xwe de ala Kurdistanê radikim, ev li zora gelekan diçe.

Sîlehê bi xwe re digerînî?

Na. Lê yên ku bi min re digerin û min diparêzin, bi wan re sîleh hene. Em çi bikin, em mecbûrin xwe ji dijminên Kurdan biparêzin.

Siyasetê dikî?

Na ez siyasetê nakim, lê fikrên min yên siyasî hene. Siyaset çi ye, bese tu Kurd bî, tu bûyî siyasî. Ez ji bo welat kesekî pir fanatîk im.

Tu li Almanya mezin bû ye, ji bo te Almanya ji Kurdistanê ne xweştir e?

Rast bêjim?

Belê.

Min Kurdistan nedîtiye, nikarim bêjim Kurdistan ji Almanya xweştir e. Lê Kurdistan welatê min e, min nedîtibe jî xweş e. Hevalên min diçin Kurdistanê, dibêjin Kurdistan pir xweş e. Lê belê sîstema wê ne weke ya vir e. Sîstema vir bêguman baştir e. Lê dema ez biçim Kurdistanê, ez ji bo dîsko naçim Kurdistanê, ji bo kar ezê biçim.

Yanî dixwazî Kurdistanê bibînî?

Gelekî, pir hez dikim Kurdistanê bibînim. Nikarim biçim Kurdistana Îranê, hez dikim biçim Kurdistana başûr. Binêre ez ne aşiqê Almanya me. Aşiqê Kurdistanê me.

Tu planeke çûna Kurdistanê li pêşiya te heye?

Projeyeke me heye. Înşaallah ezê îsal biçim Kurdistanê, ka em binêrin.

Di warê muzîkê de, kesekî ji xwe re konkurenz (raqib) dibînî?

Li Almanya konkurenz gelek e. 2-3 kes hene wan ji xwe re weke konkurenz dibînim. Em çi bikin, bêkonkurenz nikarî kar bikî. Em di nava konkurenzeke aram de ne. Konkurenz tune be pêşketin jî çênabe.

Hevalên te kî ne, tu çawa hevalên xwe hildibijêrî?

Di van salên dawiyê de, piştî ku navê min derket û şuhret çêbû, min êdî fêm kir kî rast heval e, kî jî bi şekil heval e. Di sala 2009 de min bêhtir nas kir kî heval e, kî dijmin e.

Çend hevalên te hene?

4-5 kes in.

Ewqas? Ne hindik in?

Belê ewqas. Ew jî hevalên min yên zaroktiyê ne. Em bi hev re gewre bû ne. Em bi başî û nebaşiyên hev dizanin.

Çima 2009 ji bo te saleke çawa bû?

Baş dest pê kir, lê xerab dawî lê hat. Min ji bo fîlmekê ligel televîzyoneke almanî girêbest çêkir, di televîzyona M-TV de bi hefteyan yekemîn derketim... baş bû. Şukur ji xwedê re niha rewşa min baş e û gelek pirsgirêk çareser bû ne.

Ka em werin ser mijareke din, te li Emerîka li jineke Playboy da, tu hatî girtin, piştre bi kefalet hatî berdan, ew çi mesele bû?

Binêre kak Dilbixwîn, ezê ji te re her tiştî rast bêjim. Ez nizanim di wê şevê de çi hate serê min. Heta niha jî nayê bîra min, bûyerê çawa rû da û min çawa li wê jinê da... hevalekî min bûyer ji min re got. Li ser bûyerê wê di televîzyona Almanya (Pro 7) de programek were weşandin, bûyera di wê şevê de, bi vîdyo jî hatiye kişandin.

Te pir vexwaribû û tu serxweş bûbû yî?

Na, ez bi vexwarinê serxweş nabim. Em seet 23.00 gihiştin, wê dîskotekê, Playboy amade kiribû. Em hatibûn dawetkirin. Min 2-3 tene vodka vexwarin. Ez dikarim pir vexum, serxweş nabim, lê ez bi wan 2-3 vodkayan ji ser hişê xwe çûbûm. Pişt re ji min re gotin ku li wê derê tozê dixin qedeha mirov. Li min jî wiha kiribûn.

Mesele çawa çêbû?

Dema ez dimeşim, milê min bê hemdê min li jineke Playboy dikeve. Ew jî diqîre. Her kes bi me dihese, ez dibêjim, neqîre. Lêborîna xwe dixwazim, lê jin guh nade min. Millê xwe radike û poksekê di devê min de lêdixîne. Xwîn ji devê min tê. Jineke efrîqî bû, gelekî xurt bû. Ez aciz dibim û sîleyekî lêdixînim. Hemû kamera têne ser me. Polîs tên min digirin û davêjin zindanê. Li Emerîka lêdana jinan, sedem çi dibe bila bibe, cezayê wê ji 1-3 salan zindan e. Dema ku hatim ser hişê xwe min dît ez li zindanê me.

Çawa serbest hatî berdan?

Me 50 hezar Dollar weke kefalet da. Lê hîn hukum li ser min heye. Kengî derbasî Emerîka bibim wê min bigirin û bavêjin zindanê.

Tobe êdî li jinekê bidî kak Xatar..!

Tobe...

Jin mişkile ne ha?

(biken) Belê mişkile ne, ji ber vê yekê dixwazim tenê keçeke min hebe.