Ji helbijartinên giştî re du roj man. Li roja yekşembê miletê Îraqê wê ber bi sindoqan ve bimeşin. Herêma Kurdistana nîv dewletî jî, ev demek e dirêj bû di nava germahiya vê rojê de . Li hemû bajar û bajarokên kurdistanê û li deverên nû rizgarkirî jiyan bi vê rojê ve hatibû girêdan. Ragihandin, deszgeh û saziyên kurd rojeva xwe sindoqbûn û heta vê kêliyê ev rojev berdewame.

 Ji her alî ve, ev helbijartin ji yên derbas bûyî hestiyartir  û giringtire. Lewre,  li serdema nuke de plan û davikên siyasî li dijî miletê kurd bi hûr û kûrîtî tên amadekirn û meşandin û di nava van planan de beşek ji kurdan jî hene ew ê ku xwe nêzîkî neyarên kurdan dikin û dixwazin peymanan bi hindek erebên şofen re girêbidin. Belê, zarokên bi ava mêjkê Sedam mezinbûyîn wek gurên çavsor xwe di kemîna de amadekirine. Dewletên cînarê edrnîgeriya kurdan ku ev demek dirêje piştgiriya ramanên baesiyan dikin, nuke li ser kursîkên xwe rûniştîne, temeşiya vê qonaxa nû dikin ku çawa kurd têk herin, ew rabin ser xwe û li ber çepikan bidin. Ev siyaset e, siyaset berjewendiyên dewletên ku naxwazin kurd ala xwe bilind bikin!.. Dek û dolab li ser kurdan tên gerandin da ku kurdan bê hêz, bê maf bihêlin. Ditirsin ku bayê serkeftina başûrê Kurdistanê derbasî nava parçên din bibe û kurdên van parçan jibo mafê xwe dengê xwe ji berê gurtir bilind bikin.

Lewma, pêwîst e hemû bajar û bajarok û gund û deverên nû rizgarkirî yên herêma kurdistanê xwe ji vê roja pîroz re bi cilên kurdî xwe bixemlînin û berê xwe bidin sindoqan. Ev roj, anko 7ê adarê ne ya gotûbêjkirina li kolan û pişt perdane ku tê gotin( ev kes nebaşe, ev kes bê bexte, gendelî û mendelî heye, yan filan tişt û bihêvan tişt…). Ev roj rojek wisaye ku divê hevgirtin, yek destî, yek daxwazî, yek raman  hebe. Ev roj ji hemû xelkê kurd dixwazê ku tu ala xwe bilind bihêlê, tu xaka xwe biparêzê. Ev roj, rojek wisaye ku destkeftnên kurdan bên parastin û dergehek nû ji destkeftinên nû re bên vekirin. Em jibîr nekin, ev zarok  hêj  nû ji dayîbûye, raste wê carna ev zaro bigrî, carna bigirnije, wê carna destê xwe bi agir ve bibe. Lê ya giring ew e ku em xwedî li zarok derkevin û mezin bikin!

Li vê rojê divê her kesê ku bêjê ez kurdim û ji vê xakê me, ji vî welatî hez dikim ber bi sindoqên dengdanê ve bimeşê û xwedî li vîn û baweriya xwe derkeve û dengê xwe bide vê xakê. Em jibîr nekin her dengek guleke û tu gulistana xwe dixemilînê, xemla wê bedewtir dike. Ji ber ev roja çarenûsa te ye, ev roja parastina vê xakê ye.