Peyv di çavên min de man

Bo mamosteyê min Rezo

Keservedana kîjan sinorî ye, li nav xunava hizra te bû bayekî sor?

Kîjan xem di çavên şevê de, aleya şikestinê daneçikand?!

Kîjan xewn li ser derfeşa peyvê bêhiş ket?

Şev  dubare dibin

Ez ji çavên Salar û Rewend xerîbiya xwe serhev dikim

Adar ji tiliyên te peyvên xwe rêsan

Bajar diloyeke gerok e, li hindava dukela dilê min

Dilê me jî sînemaya şînê ye

Te hêviyên xwe, li ber êşeke bêdeng xelmaş kirin

Li bîra min têt, dem û dîmenên hizûra te

De bila stukura vê mirinê bişike

De bila perdeyeke reş li sînorê xezebê bête alandin

De bila ..

„ kevoka min ji ref ma ye             nema tê lîs û hêlînê“

Ji kîjan şevê?

Ji kîjan êşê?

Ji kîjan şikestinê dest bi sirûda çûna te bikim?

xewna min bayê serê xwe nuxumand

Şemendefereke ji ewrên payîzan

Perava zaroktiyê di quntara şanoyeke

bidawînehatî de, xewna min û te

Tabloya êvarî, ji toza li ser giyanê tilûran rabûyî.

 „Kevoka min ji ref ma ye            nema tê lîs û hêlînê“

awirên te evîneke bayî ne, li ber dergehê deryayê

hevok ên hingavtî ji hezkirina tîpên te,

ez dûr û bêpişt mam, Zagros çelmisî

Tu stêrek rijiyayî li ber hilma peyvê

Bask û hevokeke nefiriyayî di nav êşê de

Çend rûpel in ji viyanê..?

Tu mayî pirtûkek nexwendî

Li nav rûpelên pêkola qedexe.

Sirûdeke lidûvxwehiştî di eniya me de

Tu ber bi lotkayê ve û ..

Ez û keva min ji ref mane              nema tên lîs û hêlînê“.

T. Marînî