Li Stockholmê berî sersala 2010an bi du hefteyan  bokrelease / pêşengeha fotografê ku bi eslê xwe Norwecî Georg Kristiansen hebû. Wî pirtûka xwe ya wêneyan bi navê: From Genocide to Self-rule ( ji jenosidê  heta bi xweîdarekirinê/federalismê) da nasîn. G. Kristiansen ji salên 1970 yî de meyla xwe daye ser pirsa kurdî, kultur û dîroka wan. Nasîna wî ya bi kurdên Swêdê re, ji salên 70 yî de dest pê kiriye û ev yek bûye bingeha ku ew  gelek caran bûye mêvanê Kurdistanê û bi wêneyên xwe  rewşa kurdan şopandiye. 

Wêneyên wî yên ji gera  Kurdistanê  bûye  gotarên rojnameyan, mijarên Tv, reportajan û her weha di gelek pirtûkan de hatine bikar anîn. Hem  li Swêdê û hem jî  derveyî wê.

Di vê pirtûkê de, fokusa wî bêhtir li ser başûrê Kurdistanê ye, lê belê Krisitansen wêneyên gera xwe yên  perçeyên din ên Kurdistanê jî bikar aniye. Heta niha wêneyên wî di gelek pirtûkên li ser Kurdistanê de, bi navê wî hatine weşandin. Ev pirtûk teybet ya wî ye û fotoyên wî yên  bijarte ne.

Gotinek heye dibêje; Wêneyek bi hezar gotinî ye.

 Bi rastî jî  ev wêneyên Kristiansen  xwezaya Kurdistanê, rewşa kurdan û çanda kurdî ji berdêla hezar gotinî bi çend wêneyên rengîn li ber çavan radixîne.

Georg Kristiansen, me  bi herçar demsalan re li çiya û zozanên Kurdistanê û li dîroka wê digerîne.. Me dibe bajarê Amediyê, yê li serê çiya, ji wir me dibe, behra Wanê, di nav deşta Serhedê re dibe ber çiyayê Agirî. Ji wir rêya me bi zarokên koçeran û jinên bêrivan dixe. Em dîmenên jiyana wan dibînin. Me dibe nav dar û ber û kulîlkên sor yên  buhara Kurdistanê.  Di ber çemê Firat û Dicle re, me dibe nav pêşmergeyên li başûr. Me bi wêneyên ku bi hezar gotinî ne, dibe birîna mezin, ya  Kurdistanê bajarê Helepçe yê. Li wir, em jana kurdên sivîl his dikin. Zarokên bêguneh, qurbaniyên jenosidan nas dikin. Dûv re me dibe, deşta” jinên bî “Herêma Barzaniyan. Ji wir me dibe, dawet û şahiyên kurdan , dûv re me dibe ber goristana Mem û Zînê, ji wir berê me dide çiyayê Zagroz.  Me dibe  nav ol û êlên Kurdistanê û me dike mêvanên Beyta Laleşê.

Kristiansen bi wê jî namîne me dibe nav gundî û koçeran û dewê meşkê nîşanî me dide. Kerîyên pez û bilûra şivanî bi me didî guhdarkirin. Ji wir me dibe bajarê Amedê û hunera destan ya alavên sifir li ber çavên me radixe.

Em di  vê pirtûkê de, bi objektifa G. Kristiansen ku  di nav zêdeyê sîh salan de girtiye, Kurdistanê rengareng dibînin.

Di pirtûkê de bêguman nivîs jî hene, ew jî deqên li ser dîroka kurdan,  kurdistanê  û hin sedemên bingehîn yên rewşa Kurdistanê ne.

Texta pirtûkê ji aliyê G. Kristiansen û her weha bi alîkariya, Jamal Alemdar, Adnan Muftî û çend kesên din hatiye kirin.

Stockholm 2010-02-16